دیروز

فردا

ارام

ناارام

غمگین و ارام

درخیال به خواب رفته ات نگاهت سرزد برجشمانی از اتفاق دیروز و فردایت

سنگهای بارانی چشمانت در رزونه های قلبهای تاریک من خفت

و من

فراموشکار

و با تمام نبودنتهایت نوشتم تو بامن بااش با من

تو هم امدی

امدنت را ندیدم

گویا این بار نیز دستانم تورا نبویید

کی امدی؟

من هنوز در مرداد ماه آن روزها زنده ام

شهریور ماه

سرزده از راه

کاش نمی آمدی

ای کاش جامی ماندی در نود وپنج

ای کاش اینبار تو مرا بیداری نمیکردی

دلم خوش است

به ثانیه های تولدت

به آمدنت

ولی افسوس

و هزار افسوس که نیامدی

دلتنگم

خسته

و نارام

کجای دلم تو بودی که این بار

ره گم کردم باتوووووو

گوشم را سپرده ام به صدایی که اشناگر کلام تو باشد چشمانم بسته و ارام هوای تو را می بوبم ؛ کاااش بودی بشدت دلتنگت هستم و در خاطرات.تو محوم که....

سلامم را تو پاسخ گو

اخوان

سلام را تو از اندیشه ی سبزت مجو

و سلامم را تو در کویر خستگی هایت راه نده

نمیدانم

اینبار

چه می خواد

دل تنگ شده ای

که

در کویر خستگی های همیشه مانده

و همیشه بوده

سخت دلتنگ است

الهی

صدایم درهوایت ارام است

ازمن و این صدا بگذر

تا خیال خام شده ی کودک نهفته در پیشنانی این مرز

بی اختیار هم اغوش گرگ ها نگردد

بگذر

مهربانم

بگذر

دلم بشدت درهوایت می رود

دلم بشدت تو را می بوید

درثانیه های این عمر

من

و تمام دوریت

سخت می خزیدم

در لاک تنهاییمان

و آنگاه منتظر تو می شویم تا

تو ای رویای سبز شده در دل خاکستری ام

تا تو درخت سبزت را ریشه زنی و خاکستر را به آبادی این شهر پیوند دهی

بیا خسته ام

خای من ناشکری نمیکنم اصلا نمیدونم چی بگم می سپارمش به تووووو